انقدر به من گیر نده من همینم

که میبینی در تنهایی خود قدم میزنم

و به پوچی و بیهودگی رندگی خود فکر میکنم

تو را در ان سو در تاریکی میبینم

لحظه به لحظه صدای نفسهایت نزدیکتر می شود

بالاخره چهره ی زیبایت برایم نمایان شد

تو خود تنهایی هستی

از دنیا فقط تنهایی رو هدیه گرفتم

حتما لیاقتم همین بوده....