سکوتی به بلندای قله فریاد


فرا گرفته دریای  دردایمان  را


امیدی به بلندای خورشید


سر میکشد در پنجره ی خانه مان


نه ان سکوت و نه ان خورشید


هیچ کدام  بی امید نه قله ای دارند و نه پنجره ای