دیشب اومدم دنبالت

.

.

.

نشد ببینمت

.

.

.

اما امروز زنگ زدی

نیایش شبانه

سپاس پرودگارم

به خاطر

 پتویی که هر شب تنهایی ام را بغل می کند و پنهان می کند اشک هایم را لا به لای پرزهایش

نخواب دنیا خسیسه  واسه 

 کم آدمی خوب مینویسه 

یکی لبهاش تو خوابم غرق خنده است  یکی پلکاش تو خوابم خیسه خیسه